طراحی
در سال هاي اخير پيشرفت هاي بسياري در تئوري يادگيري ، تكنولوژي پيشرفت و سيستم هاي توزيع در آموزش، مهارت ها و كاركشتگي طراحان آموزشي وجود دارد . با اين وجود هماهنگ كردن متغير ها در اكثر مدل هاي اصلي ID به همان صورت باقي مي مانند . اين متغير هاي هماهنگ شده طرح هاي آموزشي در يك فرآيند سيستمكاتيك مي باشند كه معمولاِ توسط يك تيم حرفه اي رهبري مي شوند و شامل تجزيه و تحليل مسائل اجرايي ، طراحي توسعه ، اجرا و ارزيابي يك راه حل آموزشي براي مساله مي باشد . به علاوه ، طراحي آموزشي فرآيندي تجربي است كه يادگيرنده محور و هدفمند مي باشد و به سوي دانش و مهارت هاي هدفمند و قابل اعتماد هماهنگ مي شود .
ترديدي نداريم كه اين عناصر و مشخصه هاي طراحي آموزشي ، تا زماني كه در آينده پيشرفت هاي بعدي در اين حوزه رخ دهد سالم بماند . در حالي كه طراحي آموزشي در تجارت ، صنعت ، دولت و ارتش پذيرفته شده است و كاربرد آن در دانشكده ها و مدارس نيز رو به رشد است ، به ويژه وقتي كه آنها شامل برنامه هاي آموزش از راه دور مي باشند كه اين امر مستلزم آموزش در سطوح بالا مي باشد كه اغلب بدون بهره گيري از آموزگاران پويا است . مدارس خصوصي و شركت هاي ايجاد كننده ي مهارت هاي شغلي نيز، در حوزه هاي فني به طور فزاينده اي به طراحي آموزشي ،به عنوان ابزار تضمين كارايي و ارتباط پيشنهاداتشان مي نگرند . همانگونه كه اكنون ياد آور شديم ، طرح آموزشي ، هم براي زمان حال و هم براي آينده ،پيشنهاد مي شود . اما همه ي احتياجات را براي توسعه ي عملكرد بشر، در يك دنياي پيچيده و در حال تغيي معرفي نخواهد كرد . بي شك تحقيق بر روي اين تفاوت ها و تجربيات عملي طراح هاي آموزشي، در تغييرات تمرينات طرح آموزشي نتيجه بخش خواهد بود. اما اجزاي نامبرده و شاخص هاي طرح آموزشي ، اساس اثر بخشي آن را بر جا خواهد داشت(گوس تافسنُ۲۰۰۹).