وب مفهومی ایده تازه‌ای نیست. این ایده که در آن فضایی وجود داشته باشد تا کامپیوتر‌ها بتوانند متن‌ها را بهتر خوانده، بفهمند و پردازش کنند نخستین بار در سال 2001 در قالب یک مقاله در نشریه Scientific American مطرح شد. این مقاله که Berners- Lee نیز در تالیف آن نقش داشت دنیایی را شرح می‌داد که در آن، agent های نرم افزاری اعمال مربوط به وب را که معمولاً خود ما انجام می‌دهیم انجام می‌دادند. این داستان با یک شخصیت مجازی با نام Lucy آغاز می‌شود که یک پزشک به مادرش گفته باید با یک پزشک متخصص مشورت کند. در داستان چنین آمده: در مطب دکتر، لوسی از طریق کامپیوتر خود به Semantic Web agnet خود فرمان داد و agent جزئیات مربوط به وضعیت مادر لوسی را از agent دکتر دریافت کرد. سپس با روشن شدن شیوه درمان، لیستی از 20 بیمارستان که توانایی چنین کاری داشتند به دست آورد و روال‌های بیمه‌ای لازم برای آغاز درمان را با نزدیک‌ترین دفتر و بهترین خدمات هماهنگ کرد. این شاید اغراق‌آمیز به نظر بیاید اما آینده مورد نظر Berners- Lee از وب همین است.

Semantic Web agnet لوسی می‌تواند بدون نیاز به کمک و راهنمایی او همه قرار ملاقات‌های مادرش را بررسی کرده و بهترین وقت‌ها را تعیین کند. Semantic Web agnet چیزی است که می‌تواند برای تنظیم مرخصی و تعطیلات شما گرفته تا تحقیق درباره یک موضوع برنامه‌ریزی شود. اما این کار چگونه انجام می‌گیرد؟ از نگاه Berners- Lee باید در استانداردهای وب بازنگری‌هایی انجام گرفته و همه meta- data هایی که ما برای خواندن صفحات وب به کار می‌بریم را به شکل قابل فهم برای ماشین به آن اضافه کنیم. اکنون شش سال پس از انتشار مقالهScientific American، meta- dataهای لازم همراه با Recourse Description و Web Ontology Language آماده شده و به سایت‌ها و ابزار اینترنتی نیز راه پیدا کرده‌اند. نتیجه این meta- data ها را می‌توانید برای نمونه در food site یاهو ببینید. شرکت Radar Networks نیز گونه‌ای پورتال وب مفهومی را در دست ساخت دارد. HP در حال کار روی یک رابط برنامه‌نویسی با نام Jena است. ساختارهای وب مفهومی در ابزار بانک اطلاعاتی Oracle  نیز دیده می‌شود.

David Lankers پروفسور علوم اطلاعات در دانشگاه سیراکیوز می‌گوید: «وب مفهومی چیز خوبی است اما استفاده از آن بسیار پیچیده و زمان‌گیر است».