*دین و رسانه های جمعی: شیوه عرضه آموزش رسانه ای*
(اسماعیل عبدالهی*[1]، دکتر داریوش نوروزی[2]، یوسف مهدوی نسب[3])
چکیده
انسان در زندگی اجتماعی و در برخورد با افرا د غیر خود نیاز شدیدی به ارتباط برقرار کردن دارد و تنها از این راه است که نیاز های فردی و اجتماعی خود نظیر نیاز به احساس امنیت و میل به رشد و دانایی را برآورده می کند. انسان از همان آغاز برای برقراری ارتباط و رساندن پیام خود به دیگران شیوه های مختلفی را به کار برده است؛ از اشارات، کلمات و اشاره های فردی اولیه گرفته تا استفاده از پیشرفته ترین رسا نه های ارتباطی مدرن امروزی. رسانه ها بر خلاف روال تاریخی رشد خود، در زمان حاضر تحول چشمگیری یافته اند. ازپیدایش فن سینما در ابتدای قرن بیستم توسط برادران لویی میر تا ظهور رسانه های بی سیم نظیر رادیو و سپس تلویزیون، تولید و انتشار نوارهای ویدئویی و راهیابی آنها به خانه ها در اواخر قرن گذشته میلادی و از همه مهمتر همگانی شدن و امکان دسترسی آسان به آنها و هم اکنون پدیده شگفت انگیز ماهواره وشبکه های اینترنت، از مظاهر تحول این مورد در حال حاضر بوده است. که انسان تمام آنها را برای رسیدن به مقاصد مختلفی نظیر اطلاع رسانی، تعلیم وتربیت، اندیشه پروری و فرهنگ سازی، آموزش دین و هدایت و راهنمایی، افزایش آگاهی های اجتماعی و... بکار گرفته و می گیرد. البته باید گفت در همه این امور ذکر شده هدف های تربیتی نهفته است. چگونگی پذیرش و استقبال مردم و نیز تحت تاثیر واقع شدن هر کدام از افراد جامعه از این ابزار ها و رسانه ها متفاوت است، زیرا استقبال مردم متأثر از عوامل گوناگون نظیر میزان یافته های فرد از برنامه ها، دیدگاه ها، اعتقادات و ارزش ها و ... است. هر اندازه که رسانه ها به بهترین شکل به کار گرفته شوند، منافع و فواید آن در زمینه کمک به رشد سریع، صحیح و سالم افراد و همچنین سازگاری وی با جامعه و به دنبال آن تحول و پیشرفت آن جامعه به سمت مطلوب آرمانی بیشتر خواهد بود. نظر به اینکه استفاده و بهره بردن از دستگاه ها ی اطلاع رسانی و رسانه های گروهی آسان است و آنها دارای توان بالا و امکانات وسیعی در جهت انتشار مطلوب خود در بین گروه های مختلف مردم می باشند، بنابراین کمک گرفتن از دستگاه های اطلاع رسانی و رسانه های جمعی برای استحکام بخشیدن به فرایند تعلیم و تربیت دینی و فرهنگی و تحقیق آن در زمینه های مختلف در خارج از محدوده آموزش و پرورش رسمی از پیش ضروری تر می نماید. بنابراین باید با اصول و روش های مناسب زمینه را برای کارایی بالاتر این رسانه ها و محتوای ارائه شده از آنها آماده کنیم. با توجه به آنچه در بالا به آن اشاره شد، ما در این مقاله به دنبال بررسی رابطه دین و رسانه و به دنبال آن چگونگی بهره گیری رسانه های جمعی در امر آموزش دین هستیم.
کلمات کلیدی: دین، رسانه های جمعی، رسانه دینی، آموزش دینی.